اما متن قانون گویای امر دیگری است آنجا که می گوید:ماده 40: حق انتفاع عبارت از حقی است که به موجب آن شخص می تواند از مالی که عین آن ملک دیگری است یا مالک خاص ندارد استفاده کند.

 با توجه به این امر و با استناد به آن مالی که عین آن متعلق به دیگری است یا مالک خاص ندارد می توان نتیجه گرفت که حق انتفاع لزوما بین مالک و صاحب حق نیست زیرا می توان حق انتفاعی را فرض کرد که شخص از ملکی که صاحب خاص ندارد منتفع شودمانند حق انتفاع از ملک مباح برای مدتی معین (نه به قصد تملیک)..

نظر شما در این مورد چیست: اگر حق انتفاع برای چند نفر قرار داده شود آیا در اینصورت استفاده از آن به صورت اشاعه است؟ و اگر اینگونه باشد در صورت مخالفت شریکان دیگر از نحوه ی استفاده از منفعت؛چه راه حلی برقرار است؟