سر کلاس بودیم که استاد بحث رو کشوند به انتخابات و  بعد بحث رو هدایت کرد به اینکه انتخابات یک حق هست نه یک تکلیف. و اینکه مردم رو مکلف به رای دادن می دونن اشتباهه. و استدلالش هم این بود که کسی رو نمی توان برای عدم اعمال حقی که داره مکلف کرد.

اما با این همه باید توجه داشت که این عمل نه تنها حقه بلکه تکلیفه. چرا؟ مسلم اینه که ما انسان های منزوی در غار نیستیم ما در سطح جامعه زندگی می کنیم و بدون شک هر عمل ما عکس العملی را به همراه خواهد داشت. در حق بودن این عمل که شکی نیست اما در مورد تکلیف بود ن اون اعتقاد من اینه که چون ما در یک اجتماع زندگی می کنیم و از طرفی همه ی ما خواهان دموکراسی هستیم لذا تکلیفی نه تنها در قبال خود بلکه در قبال تک تک مردم جامعه داریم و اگر به این تکلیف عمل نکنیم قطعا حقی را از طرف مقابل خود ضایع کرده ایم. شاید بگویید چه حقی؟ در جواب باید گفت حق اقتدار. حق دموکراسی .هیچ به این فکر کردیم که عده ای با عدم حضور خود در انتخابات در واقع عملا حکومت را در اختیار یک گروه محدود قرار می دهند و در عمل جلوی استقرار دموکراسی را ( که بدون شک حق تمام مردم است) می گیرند و به این وسیله عامل استقرار دیکتاتوری می شوند؟؟

شاید استاد این مسئله رو از باب دولت می دید اما من این مسئله را از باب مردم می بینم  و به نظر می رسد انتخاب(به معنای عام کلمه) و هم چنین صرف نظر از اعمال آن ؛تاثیر مستقیمی بر رو ی افراد جامعه و آینده ی کشور  می گذارد  که نمی توان از آن غافل بود شاید از این منظر بتوان گفت:انتخاب هم حق و هم تکلیف است. البته این امر یعنی تکلیف بودن آن با عدم اعمال آن منافاتی ندارد چون این امر نیز به خودی خود یک انتخاب است در جهت نفی حکومت موجود.

مرحبا مردم ایران مرحبا بر شما که نشان دادید ما هستیم. می سازمت وطن.